Dystanse do zbrojenia służą przede wszystkim do zapewnienia precyzyjnej i trwałej grubości tak zwanej otuliny betonowej, czyli warstwy betonu oddzielającej pręty zbrojeniowe od zewnętrznej powierzchni elementu konstrukcyjnego. Bez tych elementów ciężka siatka lub pręty opadłyby na dno szalunku albo przesunęły się w stronę jego bocznych ścianek pod wpływem własnego ciężaru oraz podczas wylewania i wibrowania mieszanki betonowej. Prawidłowo dobrana otulina betonowa odcina dopływ wilgoci, powietrza oraz agresywnych czynników chemicznych bezpośrednio do stali, co skutecznie chroni zbrojenie przed korozją i powstawaniem rdzy. Elementy te pełnią również kluczową funkcję w ochronie przeciwpożarowej budynku, ponieważ gruba warstwa betonu stanowi barierę termiczną, która podczas pożaru znacznie opóźnia nagrzewanie się stali i zapobiega nagłej utracie jej właściwości nośnych. Ponadto właściwe uniesienie prętów gwarantuje, że cała konstrukcja żelbetowa zachowa parametry wytrzymałościowe przewidziane w projekcie architektonicznym, ponieważ zbrojenie będzie pracować dokładnie w tych strefach naprężeń, w których jest to technicznie wymagane.

Dystans typu gwiazdka służy do zachowania odpowiedniej otuliny betonowej w elementach pionowych, takich jak ściany, kolumny, słupy oraz fundamenty. W przeciwieństwie do dystansów poziomych, gwiazdkę zatrzaskuje się bezpośrednio na pionowych prętach zbrojeniowych. Jej ramiona opierają się o boki szalunku, co uniemożliwia przesunięcie się całej konstrukcji stalowej na boki podczas zalewania i wibrowania betonu. Kształt koła z wypustkami minimalizuje powierzchnię styku z szalunkiem, dzięki czemu po zdemontowaniu płyt element z tworzywa sztucznego pozostaje niewidoczny w strukturze gotowej ściany.

Dystanse typu gwiazdka sprzedaje się najczęściej pakowane w worki foliowe po 250 sztuk lub 500 sztuk.

Grubość otuliny betonowej, czyli rozmiar roboczy dystansu, określa dokładną odległość od krawędzi pręta zbrojeniowego do lica szalunku. Najczęściej spotykane na rynku wielkości otuliny zaczynają się od piętnastu milimetrów, które stosuje się głównie przy cienkich elementach prefabrykowanych. Dwadzieścia milimetrów to bardzo popularny wymiar dla wewnętrznych ścian oraz słupów, podczas gdy dwadzieścia pięć milimetrów stanowi powszechny standard w konstrukcjach budynków mieszkalnych. W przypadku elementów o podwyższonych wymaganiach wytrzymałościowych wybiera się otulinę o grubości trzydziestu milimetrów, a trzydzieści pięć milimetrów znajduje zastosowanie w konstrukcjach szczególnie narażonych na trudniejsze warunki atmosferyczne. Najgrubsze warianty, wynoszące czterdzieści lub pięćdziesiąt milimetrów, są przeznaczone do elementów zewnętrznych, inżynieryjnych oraz fundamentowych.